Δελτίο τύπου 07/06/2017




ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΩΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΙ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ ΠΑΝΟΥ ΚΑΜΜΕΝΟΥ ΣΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

 

 

 

 

«Κύριε Πρόεδρε, 

 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, 

 

είχα την τιμή να είμαι από ηλικίας 25 χρονών δίπλα στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, όταν ξεκινούσα τα πρώτα πολιτικά μου βήματα. Με τίμησε με την εμπιστοσύνη του, την αγάπη του, τις συμβουλές του μέχρι και πριν από λίγο καιρό. Οφείλω σήμερα να μιλήσω εδώ από το Βήμα της Βουλής που τόσο αγάπησε. Θυμάμαι ότι όταν πρωτοανέβηκα Γραμματέας της Βουλής ως νέος κοινοβουλευτικός 27 ετών, τον βρήκα ως Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως στο έδρανό του να παρακολουθεί τις αναφορές στη Βουλή. 

 

Δεν δικαιούμαι να μοιραστώ ούτε τις σκέψεις του ούτε ακόμα και λεπτομέρειες που αφορούν την περίοδο 1990-1993, που ο ίδιος δεν ήθελε ποτέ να κοινοποιήσει, γιατί πίστευε βαθιά στην εθνική συμφιλίωση και στο συμφέρον της πατρίδας. Θα το κάνω, όμως, αυτό μετά από το πέρας της πολιτικής μου ζωής, γιατί το οφείλω στον ελληνικό λαό. 

 

Υποχρεούμαι, όμως, να αποκαταστήσω την αλήθεια για εκείνη την περίοδο και μόνο, την περίοδο 1990-1993, όπου είχα την τιμή να βρίσκομαι κοντά του, αναφερόμενος σε πραγματικά γεγονότα και σε δημόσιες δηλώσεις. 

 

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε πολιτικούς αντιπάλους τους οποίους σεβόταν και οι αντίπαλοί του ήταν η Αριστερά. Έδειχνε, όμως, σεβασμό, στη Δημοκρατία, στο διάλογο, όπως πολύ σωστά είπε ο Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος. Θυμάμαι τις συζητήσεις με τον Χαρίλαο Φλωράκη και τον Λεωνίδα Κύρκο. Όμως, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε και εχθρούς,που τον πολέμησαν χωρίς να σέβονται την ηθική, την πολιτική ηθική, ακόμα και τους κανόνες της Δημοκρατίας και της Δικαιοσύνης. Τον πολέμησε σκληρά το σύστημα του ΠΑΣΟΚ του 1981-1989 και τον πολέμησαν σκληρά συμφέροντα με τα οποία συγκρούστηκε. Τέλος, τον ανέτρεψαν μέσα από το δικό του κόμμα άνθρωποι τους οποίους ανέδειξε στην πολιτική. 

 

Δεν θα ξεχάσω ότι μετά το 1993 στο γραφείο της αγαπημένης του, της κ. Σάκης Κυπραίου, υπήρχε μια μικρή ταμπελίτσα, την οποία κοιτούσε συχνά και φρόντιζε να τη βλέπουμε και όσοι τον επισκεπτόμασταν, που έγραφε: «Ουδείς ασφαλέστερος εχθρός από τον ευεργετηθέντα αχάριστο». 

 

Και αυτό είναι η αλήθεια, όπως και αλήθεια, επίσης, είναι ότι επώνυμα οικονομικά συμφέροντα τον πολέμησαν και τον ανέτρεψαν, όπως ο ίδιος είπε, την ημέρα της ανατροπής της κυβερνήσεως της Νέας Δημοκρατίας. Δευτέρα, 6-7-1993, δήλωση Πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη: «Ο Αντώνης Σαμαράς έκανε απόψε ένα βήμα προς τη μεγάλη προδοσία του 47% του ελληνικού λαού. Γίνεται όργανο των αντιπάλων μας και των οικονομικών συμφερόντων, των οποίων είναι δέσμιος, με σκοπό να πλήξει πισώπλατα την παράταξη που τον δημιούργησε, την ώρα που η σκληρή προσπάθεια τρεισήμισι ετών αποδίδει τους καρπούς, αδιαφορώντας για τα συμφέροντα της χώρας και τον ελληνικό λαό». 

 

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης την περίοδο αυτή, του 1990-1993, δέχθηκε έναν λυσσαλέο πόλεμο από σχεδόν όλα τα Μέσα Μαζικής Ενημερώσεως. Μου θυμίζει η σημερινή εποχή και η σημερινή Κυβέρνηση αυτόν τον πόλεμο που δεχόταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης εκείνη την περίοδο. Δέχθηκε, επίσης, πόλεμο που ξεπερνούσε τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης, φθάνοντας στο σημείο να τον κατηγορήσουν ακόμα και για την αντιστασιακή του δράση. 

 

Θέλω εδώ να αποκαλύψω ότι περίπου το 1993, αφού είχε πέσει από την κυβέρνηση, εκείνος που δημοσίευσε τη φωτογραφία με τους Γερμανούς στην «Αυριανή», ο Τέλης Γιαννακουδάκης, μου ζήτησε να τον πάω στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη για να του ζητήσει συγγνώμη. Και έτσι έγινε. Και τον συγχώρεσε. 

 

Στην περίοδο αυτή, το 1990 - 1993, τα συμφέροντα, τα οποία ανέτρεψαν τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη το καλοκαίρι του 1993, είχαν αντιδράσει έντονα στην πολιτική του Στέφανου Μάνου και της Νέας Δημοκρατίας για την ιδιωτικοποίηση τότε του 35% του ΟΤΕ, την παραχώρηση σε στρατηγικό επενδυτή, διατηρώντας το Δημόσιο το 51% και δίνοντας το 14% στους εργαζόμενους και στους συνταξιούχους.

 

Ποιοι ήταν αυτοί οι οποίοι δεν ήθελαν ο ΟΤΕ να περάσει στα χέρια στρατηγικού επενδυτή; Μα φυσικά οι προμηθευτές του ΟΤΕ, και κυρίως ο εθνικός προμηθευτής του ΟΤΕ, τον οποίο κατήγγειλε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ότι συνεργώντας με όργανο τον Αντώνη Σαμαρά ανέτρεψε την Κυβέρνηση του 1993.

 

Την ίδια περίοδο υπήρχε προσφορά από τον γιαπωνέζικο οργανισμό ΝΤΤ, προκειμένου να περάσει ο ΟΤΕ, με στρατηγικό επενδυτή και με τις μετοχές στα χέρια του ελληνικού λαού, σε μία νέα περίοδο. Όμως κάποιοι πωλούσαν στον ΟΤΕ συσκευές σε τιμή πολλαπλάσια της πραγματικής. Είχαν ουσιαστικά καταλάβει τον οργανισμό. Πουλούσαν ξεπερασμένες τεχνολογίες και έβγαζαν δισεκατομμύρια εις βάρος του ελληνικού δημοσίου. Έπρεπε ο Μητσοτάκης να ανατραπεί.

 

Την ίδια εποχή, το καλοκαίρι του 1993, θέλω να θυμίσω ότι είχαμε και τις «περίφημες» φωτιές, κάπως όπως το 2008, όταν τα ίδια συμφέροντα πολέμησαν τον Κώστα Καραμανλή. 

 

Στις εκλογές του 1990 ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης πήρε το 47% του ελληνικού λαού και κέρδισε με μία έδρα διαφορά τότε, την έδρα την οποία έδωσε ο αείμνηστος Κατσίκης στην πλειοψηφία, στη Νέα Δημοκρατία, και εν συνεχεία πήρε άλλη μία έδρα από το Εκλογοδικείο. Η μόνη μονοεδρική που πήρε τότε, ήταν η μονοεδρική της Ευρυτανίας που κέρδισε η κ. Μπακογιάννη. Όλες οι άλλες μονοεδρικές, με συνεργασία όλων των κομμάτων της Αντιπολίτευσης, χάθηκαν σε αυτές τις εκλογές. 

 

Αμέσως μόλις ανέλαβε η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, άρχισε η σκληρή αντιπολίτευση. Ήταν η εποχή των καταλήψεων των σχολείων από τον Νοέμβριο του 1990, με όλα τα Μέσα Ενημέρωσης να διογκώνουν την εικόνα προς τα έξω, τα τραγικά συμβάντα του Ιανουαρίου του 1991, με τη δολοφονία Τεμπονέρα, αλλά παράλληλα το 1991 υπήρξε και μια τεράστια γεωπολιτική αλλαγή στην περιοχή μας. Ήρθε η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Το 1992 θέλω να θυμίσω έγινε η αλλαγή της ΕΟΚ σε Ευρωπαϊκή Ένωση, η πτώση της Σοβιετικής Ένωσης και παράλληλα ο πόλεμος στο Ιράκ. Ακόμα και γι’ αυτήν την επιλογή της Ελλάδας, για τη μη ενεργό συμμετοχή σε στρατιωτικό αλλά σε πολιτικό επίπεδο, κατηγορείτο τότε από τους πολιτικούς του αντιπάλους, από το ΠΑΣΟΚ, την ώρα που Σοβιετικοί, Αμερικανοί, Ευρωπαίοι, Μέση Ανατολή και Ισραήλ ήταν εναντίον του Σαντάμ Χουσεΐν. Οι μόνοι υποστηρικτές του ήταν τότε η Αξιωματική Αντιπολίτευση.

 

Σε εκείνη, επίσης, την περίοδο είχαμε γεγονότα τα οποία προέκυψαν από τη συγκυβέρνηση και την εποχή της κάθαρσης του 1989. Ο Αγαμέμνων Κουτσόγιωργας πεθαίνει από εγκεφαλικό στο δικαστήριο και εφημερίδες τολμούν τότε, παρ’ ότι είχε εγκαταλειφθεί από το κόμμα του, να χαρακτηρίσουν τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη μέχρι και δολοφόνο. Την ημέρα δε της κηδείας του Μένιου Κουτσόγιωργα στην Πάτρα έχουμε την έκρηξη μηχανισμού στα χέρια τρομοκράτη της PLO, με έξι νεκρούς, που αν εκρήγνυτο κατά τη διάρκεια της κηδείας, καταλαβαίνει κανείς τι θα συνέβαινε. 

 

Δεν εγκαταλείφθηκε, όμως, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης εκείνη την περίοδο και πολεμήθηκε μόνο από τους ξένους. Μέσα στο ίδιο του το κόμμα δέχθηκε πόλεμο από την πρώτη μέρα: παραίτηση Δήμα το καλοκαίρι του 1991 με κατηγορίες εναντίον της οικογένειας του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. 

 

Φθινόπωρο του 1991. Δίνουν φάκελο στον αείμνηστο Μιλτιάδη Έβερτ ότι παρακολουθείται από κοριούς κατ’ εντολή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών. Πρωτοσέλιδα των εφημερίδων έγραφαν «Μητσοτάκης gate». Αυτά γράφονταν στις ξένες εφημερίδες, τα οποία δίνονταν από Έλληνες δημοσιογράφους. Τελικά απεδείχθη ότι η συγκεκριμένη παρακολούθηση ήταν για διακινητή κόκκινου υδραργύρου στην ίδια πολυκατοικία που έμενε ο Μιλτιάδης Έβερτ.

 

Ήταν τότε η εποχή - και εδώ θέλω να επιμείνω - που προέκυψε το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, σε σχέση με το όνομα της Μακεδονίας. Αυτό έγινε όπλο στα χέρια του Αντώνη Σαμαρά για να ανατρέψει τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. 

 

Η αλήθεια όμως δεν είναι αυτή. Ο Αντώνης Σαμαράς εκείνη την εποχή ήταν ο πιο έμπιστος υπουργός του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Για ένα πράγμα - έλεγε τότε ο Γιάννης Πευκιανάκης - ήταν σίγουρος ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ότι όλοι να στρέφονταν εναντίον του, ο Σαμαράς θα στεκόταν στο πλάι του. 

 

Και όμως εκείνη την εποχή χρησιμοποίησε το εθνικό θέμα της Μακεδονίας ο Αντώνης Σαμαράς, ενώ ήταν ο υπεύθυνος των κακών χειρισμών που έγιναν τότε και οι αλήθειες απεκρύφθησαν από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη.

 

Θα θυμίσω ότι ο τότε αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου, το 1986, μιλώντας στην Γ’ Στρατιά αναφέρθηκε στη χρήση του όρου «Μακεδονία» ως επιτρεπτή για το εσωτερικό στη Γιουγκοσλαβία. Ο Σαμαράς δε, στις 2-12-1991 υπογράφει τον Κανονισμό 3567/91 ως Υπουργός Εξωτερικών, αγνοώντας τον Πρωθυπουργό και μη ενημερώνοντάς τον, όπου αναγνωρίζει για πρώτη φορά τον όρο «Μακεδονία» σε επίσημο έγγραφο της ΕΟΚ. 

 

Στις 16-12-1991 στις Βρυξέλλες, στη Σύνοδο Υπουργών Εξωτερικών, έχει σαφείς οδηγίες από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη να υπάρχουν τρεις όροι. Οι όροι ήταν να μην περιέχει αλυτρωτικά στοιχεία, να μην υπάρχουν εδαφικές αξιώσεις έναντι της Ελλάδας, να είναι ρητά διευκρινισμένο ότι δεν υπάρχει μακεδονική μειονότητα στην Ελλάδα και τέλος να αλλάξει το όνομά της κατά τέτοιον τρόπο ώστε να μην δημιουργούνται παρεξηγήσεις όσον αφορά την ιστορική συνέχεια.

 

Σε αυτή την κρίσιμη, όπως απεδείχθη εκ των υστέρων, ημερομηνία της 16ης Δεκεμβρίου και ενώ ο Υπουργός Εξωτερικών είχε συγκεκριμένες εντολές, όχι μόνο αδιαφόρησε, αλλά εξαφανίστηκε μάλιστα εκείνην την ημέρα μέχρι την επόμενη και ουδέποτε απάντησε στις κλήσεις του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, δικαιολογούμενος εν συνεχεία ότι είχε συγκεκριμένες εντολές. 

 

Πώς, όμως, αποδεικνύεται ότι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν εκείνος που προασπίστηκε τον όρο «Μακεδονία», όπως ήταν η απόφαση των πολιτικών αρχηγών που είχε ληφθεί στις 18-2-1992 υπό την προεδρία του Κωνσταντίνου Καραμανλή; Με τη Σύνοδο της Λισσαβόνας στις 26-6-1992, όπου τότε οι ηγέτες της ΕΟΚ αναφέρονται σε ομόφωνη απόφασή τους για αναγνώριση της FYROM χωρίς τον όρο «Μακεδονία» που αποτελούσε προσωπική νίκη του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στη Λισσαβόνα και παρά τη νίκη που επέφερε στη Λισσαβόνα υπέρ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της εθνικής θέσεως ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, εκείνη η συνεδρίαση χρησιμοποιήθηκε προκειμένου να τον ανατρέψουν.

 

Στις 21-10-1992 υποχρεούμενος από την Κοινοβουλευτική Ομάδα να απαντήσει στην εσωτερική αντιπολίτευση, προσκομίζει τα έγγραφα με τα οποία ο Υπουργός Εξωτερικών, με χρήση ουσιαστικά του εθνικού θέματος, προσπαθεί να τον ανατρέψει. Καταθέτει το έγγραφο του συγκεκριμένου Κανονισμού που υπέγραψε στις 2 Δεκεμβρίου ο Αντώνης Σαμαράς και στις 16 Δεκεμβρίου τα Πρακτικά της συνεδριάσεως. 

 

Αυτά τα αναφέρω, γιατί κάποια στιγμή η αλήθεια πρέπει να αποκατασταθεί όσον αφορά τον πρώην πρωθυπουργό. Τώρα αν σήμερα εκείνοι που πρόδωσαν τον Μητσοτάκη βρίσκονται στα έδρανα της Νέας Δημοκρατίας, αυτό είναι υπόθεση που αφορά τη Νέα Δημοκρατία. 

 

Θέλω, τέλος, να πω ότι υπήρξαν μαζικές παραιτήσεις ιστορικών στελεχών της Νέας Δημοκρατίας που υπονόμευσαν την ίδια την πορεία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Έχουμε την παραίτηση του Ράλλη στις 29-3-1993. Έχουμε την παραίτηση του μακαρίτη Αθανασίου Κανελλόπουλου. Έχουμε το περίφημο σκάνδαλο που ανακάλυψαν, του αρχικοριού Μαυρίκη, ο οποίος με πρωτοσέλιδο της «Ελευθεροτυπίας» φέρεται ότι με εντολές του Μητσοτάκη παρακολουθούσε το μισό πολιτικό κόσμο. Και ποια είναι η εξέλιξη; Αφού γίνεται πρωτοσέλιδο και γίνεται πλέον ολόκληρο καινούργιο «Μητσοτάκης Gate», αποδεικνύεται ότι ο Μαυρίκης εν συνεχεία εργάζεται σε Μέσα τα οποία πολέμησαν προσωπικά τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, επί μισθώ.

 

Έχουμε την ίδια περίοδο - και θα κλείσω με αυτό, κύριε Πρόεδρε - μια εθνική ζημιά που έγινε εις βάρος της τότε Κυβέρνησης, την προδοσία του Στηβ Λάλα. Τότε για να χτυπήσουν τον Μητσοτάκη και τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, δίνουν στοιχεία για τον Στηβ Λάλα, εργαζόμενο της αμερικάνικης πρεσβείας, ο οποίος καταδικάζεται και φυλακίζεται επί δεκαετίες ολόκληρες ως πράκτορας της Ελλάδος κατά της Αμερικής.

 

Τα αναφέρω αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διότι θεωρώ ότι κάποια στιγμή στην κοινοβουλευτική μας Δημοκρατία οφείλουμε να έχουμε και μνήμη.

 

Τιμώ τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη ως έναν μεγάλο ηγέτη, ως έναν Έλληνα που κατάφερε την εθνική συμφιλίωση πριν την σκεφτούμε όλοι εμείς.

 

Και θέλω να συλλυπηθώ την οικογένειά του, τους στενούς του συνεργάτες, αλλά και το 47% του ελληνικού λαού που κάποτε τον εμπιστεύτηκε και κάποιοι άλλοι τον πρόδωσαν».

 

 

 

 

 

 

 




Όροι Χρήσης Δικτυακού Τόπου

All Rights Reserved © 2012 - ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

powered by MediaSystems Platform